Pagina:
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. ...
  7. 50

Kwaliteit berust niet op toeval

vrijdag 15 november 2019

Somontano: 1) vrij vertaald ‘aan de voet van de berg’, 2) een Denominación de Origen (DO) in de regio Aragón, 3) de thuishaven van Enate, waarschijnlijk de sympathiekste wijnmaker van Spanje.

Het is begin 1991 als Luiz Nozaleda vanuit Madrid een ritje van zo’n 450 kilometer maakt om de omgeving van Somontano te bekijken. De schoonvader van zijn zus, bekend met dit gebied, heeft hem verteld dat hier goede kansen liggen om iets nieuws te beginnen. Iets met wijn.

Luiz is op dat moment ook eigenaar van het foodbedrijf Marcos Sotoserrano, waar onder andere jamón ibérico wordt gemaakt, en bijna eigenaar van Qualia Dairy, de producent van El Valle-kazen. Toch is zijn belangrijkste job leidinggeven aan het familiebedrijf Nozar, een heel grote bouwonderneming. Maar een kans is een kans, dus verdiept hij zich in de omgeving en de omstandigheden waarin wijnbouw plaatsvindt. Luiz ziet kansen en op 21 november 1991 wordt de Viñedos y Crianzas del Alto Aragon S.A. opgericht, oftewel Bodega Enate.

“We willen zo goed mogelijk wijn maken, niet zo veel mogelijk.”

Keuze voor kwaliteit

Het bedrijf gaat van start met 30 hectare wijngaarden en in 1992 wordt voor het eerst geoogst en wordt de eerste jaargangwijn gemaakt. Het is het begin van een succesverhaal dat zich langs de weg van de geleidelijkheid zal voltrekken. Luiz licht toe: “We zijn van nature bescheiden mensen, maar we hebben wel de ambitie om kwalitatief de beste wijn maken. Dat is wat mij betreft een betere ambitie dan zo groot mogelijk worden of zo veel mogelijk wijn maken. En om kwaliteit te maken, hadden we tijd nodig. We moesten de condities waarin we werkten ontdekken en beter leren kennen: het weer, de wijngaarden, de vinificatie et cetera. Want goede wijn maken is niet eenvoudig, maar die goede wijn verkopen ook niet. Het klinkt makkelijker dan je denkt.”

“Bovendien, als je te hard van stapel loopt, kun wel snel veel wijn maken, maar de kans is groot dat je er dan geen klanten voor hebt. Want ook de vraag naar jouw wijn moet je creëren en laten groeien. En dat was in het begin best lastig. De gemiddelde vraagprijs van een producent voor een witte wijn uit Somontano lag rond de 100 pesetas, omgerekend 60 eurocent. Onze prijs lag rond 500 pesetas, dus wij waren gek. Maar wij waren ervan overtuigd dat er ruimte in de markt was voor onze wijnen: het klimaat en het terroir zijn meer dan geschikt voor kwalitatief goede wijn en kwaliteit kost geld. En uiteindelijk zijn we niet duur: je koopt nooit een twijfelgeval, de aandacht voor kwaliteit ligt zo hoog dat we heel constant zijn. Wij hebben een filosofie en een visie en daar houden we aan vast: de tijd nemen, oog voor detail, liefde voor en geloof in wat we doen, en respect voor alles waar je van kunt houden. Dat is de basis van ons succes.”

“Tijd nemen, oog voor detail, liefde en respect.”

Precisie

Anno 2019 bezit Bodega Enate ongeveer 500 hectare wijngaarden binnen de Denominación de Origen Somontano, in de provincie Huesca. De specifieke omstandigheden maken van het Somontano-gebied een uitstekende plek voor wijnbouw. Het verschil in temperatuur tussen dag en nacht tijdens het rijpen van de druiven zorgt voor een langzame rijping. En de structuur van de zandige leembodem maakt die bodem net waterdoorlatend genoeg voor het zuivere smeltwater van de sneeuw in de Pyreneeën.

Ten behoeve van de kwaliteit worden in de wijngaarden de opbrengsten per hectare bewust laag gehouden, nog onder de grenswaarden die zijn vastgesteld door de Consejo Regulador van Somontano. En er wordt met maximaal respect voor het milieu gewerkt: er worden uitsluitend ecologische wijnbouwtechnieken en producten toegepast. En omdat naar eigen zeggen ‘uitmuntende kwaliteit niet op toeval berust’ is er sprake van precisiewijnbouw, waarbij allerlei digitale technieken, GPS en drones worden gebruikt om de stand van zaken in de wijngaard te monitoren. Met als finaal effect: de oogst van gezonde druiven vindt plaats op precies het juiste moment. En binnen het uur bevinden de druiven zich, zonder blaadjes of ander ongewenst spul, in de wijnmakerij.

Luiz Nozaleda: “Wij investeren voortdurend in faciliteiten om het allerbeste uit de wijngaarden en de wijnmakerij te halen. Maar al die investeringen zouden van veel minder betekenis zijn als we niet gezegend waren met de aanwezigheid van Jesus Sesé Buil en Jesus Artajona Serrano. De manier waarop zij hun werk beleven, is de reden dat wij wijnen kunnen maken die in alles de ultieme expressie zijn van ons land, onze filosofie, ons geloof in kwaliteit en onze liefde voor het leven.”

“Onze Chardonnay 234 werd Enate Cerda; dat vind ik mooi.”

Kunst

De wijnmakerij bevindt zich in het hoofdgebouw van Bodega Enate. Een boeiend gebouw, naar een ontwerp van de Madrileense architect Jesus Manzanares, met een labyrintachtige indeling. overal in en rond het gebouw, ook in de direct omliggende wijngaarden, vind je kunst. Schilderijen, wandschilderingen, sculpturen, plastieken... Moderne kunst is alom aanwezig, ook op de etiketten van de flessen. Speciaal voor deze kunstwerken is een toonzaal ingericht.

Luiz Nozaleda vertelt: “Wij geloven in het creëren van dingen, in het delen wat mooi is. Onze eerste etiketten waren vrij klassiek, zoals eigenlijk alle traditionele etiketten eruitzien. Maar daar waren we niet blij mee. Dus moest er wat veranderen en kwamen we op het idee om met onze wijn ook kleine kunstwerkjes te verkopen. Daarin waren we zeker niet de eerste. Mouton-Rothschild was ons al voorgegaan met wereldberoemde, maar dure kunstenaars als Chagall, Kandinsky en Picasso. Om ons idee invulling te geven, hebben we besloten om een aantal Spaanse kunstenaars te vragen voor ons een kunstwerk te maken. Antonio Saura, een bekende Spaanse schilder, was de eerste die zijn medewerking verleende; zijn werk siert het etiket van de Chardonnay Fermentado en Barrica.

We creëerden meteen onderscheid in de markt: in die tijd waren heel veel Spaanse wijnen nog vernoemd naar een of andere hertog met een mooie, ingewikkelde naam. Wij hadden een eenvoudige naam, zetten een kunstwerk op het etiket en vernoemden de druif of druiven. Dat was toch een stuk makkelijker te onthouden. Het mooie is dat na verloop van tijd een aantal mensen niet langer meer onze wijnen vernoemden naar de naam van de druif, maar naar de artiest: Enate Cabernet Sauvignon Reserva werd Enate Broto en Chardonnay 234 werd Enate Cerda. Het bewijs dat, wanneer je iets moois meegeeft aan je wijn, dat altijd gewaardeerd wordt.”

Enate-wijnen

Het triumviraat van wijnbouwer Jesus Sesé Buil, wijnmaker Jesus Artajona Serrano en wijnproducent Luiz Nozaleda is er een waaraan menige oude Romein nog een puntje kan zuigen. Het geloof in kwaliteit, duurzaamheid en plezier in al het moois dat het leven te bieden heeft, is voor alle drie belangrijker dan het ego, de macht of simpelweg het snelle geld. Dat voel je als je de mannen bezig ziet en je beleeft het in de wijnen: in elk glas dartelt de vrolijkheid en doet de levendigheid een vreugdedansje.

Enate - Chardonnay 234 (€ 11,95)

De druiven voor de 234 worden ’s nachts geplukt en meteen geperst, om het sap dan 5 uur te laten rusten in het gezelschap van de schillen. Daarna verandert Jesus Artagona de heldere most in puur plezier. Intens aromatisch, met nuances van appel, perzik, wilde venkel en exotische vruchten en een subtiele mineraliteit. 234 is fris, met mondvullend fruit en een lange, zuivere finale.

Artwork: Pepe Cerdá

Enate - Crianza Tempranillo Cabernet (€ 12,95)

De tempranillo maakt de wijn Spaans, de cabernet sauvignon geeft body en structuur, de combinatie is zowel krachtig als delicaat. Een diepe kersenrode kleur en een intense en complexe neus, rijk aan gerookte tonen en specerijen op een ondergrond van rijp fruit. De wijn is goed in evenwicht dankzij de rijpe tannines en het frisse zuur. Lange finale met elegante houttonen.

Artwork: Víctor Mira

Enate - Rosado (€ 11,95)

Een wijn met geschiedenis: in 1993 – Bodega Enate bestond nog maar net – werd deze rosé van cabernet sauvignon verkozen tot beste rosé van Spanje. En vele bekroningen volgden. Terecht! Enate Rosado is complex en weelderig in de neus, boordevol blauwe bessen, aardbeien en peper. De wijn is vol, mooi in balans en gezegend met de ziel van een witte wijn en de body van een rode wijn.

Artwork: Víctor Mira

Enate - Gewürztraminer (€ 14,95)

Optimaal gerijpte en in blakende gezondheid verkerende druiven: die proef je terug in deze complexe en weelderige Gewürztraminer boordevol honing, rozen en specerijen. In de mond is het een vlezige, mollige wijn die zijn droge karakter knap combineert met een zoetige impressie. Geweldig als zwoel aperitief of 'chill out loungewijn'.

Artwork: Vicente Badenes

 

Enate - Merlot Merlot (€ 33,00)

Deze Merlot Merlot zette Bodega Enate in 2000 op de kaart als producent van ook hoogkwalitatieve rode wijn: Guía Peñín, de meest toonaangevende wijngids van Spanje, plaatste de wijn dat jaar in de top 3 van beste Spaanse Merlots. Een 'landmark' dus, deze Merlot Merlot, met zijn intense combinatie van specerijen, eucalyptus, cacao, aardbeienjam en gerookte houttonen in de neus. In zijn jeugd zijn de tannines nog stevig, maar rijp en van goede kwaliteit.

Artwork: Frederic Amat

Op de proeftafel - Michael de Rooij

vrijdag 8 november 2019

De adviseurs van Wijnkoperij De Gouden Ton weten heel goed wat lekker is. En ze delen met liefde en plezier hun ervaringen met actuele wijnen in ons assortiment; die wijnen krijgen een plekje ‘op de proeftafel’ en de Gouden Tonners vertellen waarom.

Cantina Gorgo - Custoza Podere San Michelin (€ 11,95)

Waar gletsjermolenstenen de tastbare resten zijn uit een ander tijdperk vind je nu, iets ten zuiden van het Lago di Garda, de wijngaard San Michelin. Inheemse druiven – garganega, cortese en trebbianello – brengen een supersappige wijn voort, met een tintelende mineraliteit en een fijn, mollig fruitkarakter: plezier is gegarandeerd. Compleet en complex, gastronomisch breed inzetbaar bij diverse visgerechten: bijvoorbeeld bij een zalmforel met licht gebruneerd amandelschaafsel. Salute!

SENS15 Expressie

vrijdag 1 november 2019

Expressie is uitdrukking. Wijn kan van alles uitdrukken: van ordinaire zoetigheid tot de meest verfijnde complexiteit. En alles daartussenin. Goede wijnen drukken per definitie een aantal essentiële zaken uit, zoals de druif waarvan ze gemaakt zijn en hun specifieke herkomst. Over ‘gemaakte’ aroma’s en goedkope smaken wil ik het om alle goede redenen liever niet hebben. Wel over de, wat mij betreft, zekere mate van hiërarchie in de expressie van wijn.

Druivenras

Allereerst moet een wijn foutloos zijn en minimaal het druivenras uitdrukken. Dat is fijn voor de consument: het geeft herkenning en houvast. Eenvoudige wijnen om gewoon lekker te drinken moeten niet al te complex zijn en niet te veel aandacht vragen. Bij zulke wijnen kun je simpelweg je neus in het glas steken en meteen ruiken wat je in je glas hebt. Ze mogen echter ook niet karikaturaal zijn: Nieuw-Zeelandse Sauvignon Blanc, van nature al expressief genoeg, hoeft echt niet te ontaarden in een opdringerige mix van vers gras en onrijpe passievrucht.

Een perfecte expressie van de druif:

Steenberg - Sauvignon Blanc (€ 14,95)

Constantia en sauvignon blanc is een perfecte match. Grapefruit, kruisbes, zoetzuur sap; veel herkenbaarder wordt sauvignon blanc niet.

Wijnmaken

Variëtale expressie moet liefst zo eerlijk mogelijk zijn. Dat betekent ook dat de wijnmaker terughoudend moet zijn in het wijnmaken. In het algemeen vind ik het eigenlijk niet zo interessant als een wijn vooral duidelijk maakt hoe deze is gemaakt. Al helemaal niet als daarmee zijn druivenras en natuurlijke herkomst naar de achtergrond worden gedrukt. Begrijp me goed, wijn wordt door mensen gemaakt en die hebben hun eigen ideeën. Bovendien hebben processen als alcoholische en malolactische vergisting en de opvoeding altijd invloed op de expressie van wijn.

Er zijn echter ook vinificatietechnieken en manieren van opvoeding – vaak gedreven door commerciële belangen, maar soms ook door een dogmatische filosofie – die een, voor mij in ieder geval, verkeerde soort expressiviteit geven. Te koele vergisting van witte wijnen en rosés bijvoorbeeld: dit heeft universele snoeperige aroma’s en een teveel aan glycerol, dat hun plakkerige rondeur versterkt, tot gevolg. Échte macération carbonique kan ook aroma’s en smaken geven die nauwelijks iets zeggen over de druiven waarvan de wijn is gemaakt, laat staan over de herkomst. Te veel extractie en te veel nieuw hout, daar waar een wijn het niet kan hebben of niet nodig heeft, is ook zonde. Denk aan vele over the top, zelfverklaarde icon wines uit landen buiten Europa, iets dat je soms ook tegenkomt in Bolgheri en Bordeaux. Ook het niet toevoegen van sulfiet kan de expressie van wijn in negatieve zin veranderen.

Traditie

Traditionele wijnen als grote tawny port, madeira, marsala, de beste sherry en vin jaune, en ook klassieke orange wines vormen een uitzondering op het bovenstaande. Hun expressie wordt overduidelijk mede bepaald door de manier waarop ze zijn gemaakt, bijvoorbeeld door de lange oxidatieve rijping. Wie in deze wijnen hun specifieke herkomst of zelfs hun druiven herkent, is een heel knappe jongen. Maar dat doet niets af aan hun grootsheid: deze wijnen drukken eeuwenlange traditie uit, zijn belangrijk erfgoed en leven vaak langer dan wij die ervan mogen genieten.

Expressie van traditie die niet verloren mag gaan:

Bodegas Hidalgo La Gitana - Manzanilla Pastrana (€ 19,50)

Het fijnste van gedeeltelijke oxidatie, beperkt door de vorming van flor. Kamille, walnoten en amandelen; zilt, zuiver en lang. Dit soort wijnen is cultureel erfgoed.

Terroirexpressie

De mooiste expressie van wijn is die van zijn natuurlijke herkomst (terroir). Wijn kan deze als geen ander in zich dragen en uitdrukken. Vooruit, misschien komen de beste whisky’s en kazen in de buurt, maar dan nog. Voor de expressie van een zeer specifieke natuurlijke herkomst – strikt genomen ook een culturele herkomst; wijnbouw is en blijft ook een cultuur – moet alles kloppen. De druiven moeten perfect op hun plek zijn: een optimale symbiose tussen variëteit, bodem en lokaal klimaat. Ze moeten bij perfecte rijpheid en in volle gezondheid onbeschadigd worden geoogst. En ze moeten zonder grote ingrepen maar gecontroleerd worden verwerkt.

“Wijn kan van alles uitdrukken, als geen ander zijn herkomst.”

Zulke wijnen kunnen echt wel vergist en/of gerijpt worden in nieuw hout: ze kunnen het hebben of zelfs nodig hebben. Het belangrijkste is dat na verloop van tijd een niet te ontkennen karakter overblijft, dat alleen maar kan worden toegeschreven aan de bijzondere plek waar de druiven zijn gegroeid, gerijpt en op het juiste moment binnengehaald. Niet iedere wijn uit dezelfde wijngaard ruikt en smaakt hetzelfde; de invloed van de wijnmaker zal er altijd zijn. Maar de beste wijngaarden hebben een expressie die geen enkele goede wijnmaker zou willen wegdrukken. Dus zijn er wijnen die wijnliefhebbers direct vertellen waar ze vandaan komen: één keer ruiken en in gedachten ben je daar waar de wijn geboren is. Dat is zo mooi, misschien wel het mooiste, aan wijn.

Ultieme terroirexpressie:

Vietti - Barolo Brunate (€ 187,50)

Van alle Barolo’s uit specifieke cru’s die Vietti uitbrengt, is die van Brunate, een van de allerbeste terroirs van Barolo, in zijn jeugd de meest herkenbare om zijn balans, elegantie en zijdeachtige structuur.

Onze duurzame boeren - Château Bel-Air

vrijdag 25 oktober 2019

 

Alle aandacht voor de natuur
Wijnen zijn puurder
Een uitdaging voor elke wijnmaker

"Wij zijn wijnmakers omdat we graag op het platteland wonen en daar ín en mét de natuur willen werken. En we zijn ons ervan bewust dat de natuur een kostbaar bezit is, waar de mensheid aandacht aan moet schenken. Dat hebben we ook altijd gedaan, maar sinds we gecertificeerd duurzaam werken, is het voor klanten veel zichtbaarder.

Die certificering strekt trouwens verder dan je op het eerste gezicht denkt: het is ook een katalysator die ons hele team scherper maakt op de processen in ons bedrijf. We hebben onze methoden niet radicaal veranderd, maar toch is iedereen zorgvuldiger bij elke stap van het proces. Want dat is niet meer alleen een keuze, het is een verplichting. Dit is ook een van de redenen waarom de certificering leidt tot een onmiddellijke vooruitgang in de kwaliteit van de wijnen. De enige keerzijde is dat het meer tijd vraagt: voor papierwerk, voor het vastleggen van processen en om acties in de wijngaarden en kelder te plannen, organiseren en rapporteren.

Bovendien, hoe raar het ook mag klinken, het lijkt wel of we sinds de certificering serieuzer worden genomen. En het heeft ook de deur opengezet naar nieuwe afzetmarkten en dus ook onze omzet verhoogd. Mede daarom zijn wij van mening dat elk wijngebied weliswaar zijn klimatologische beperkingen kent, maar dat – met het oog op de kwaliteit van de natuur en de wijnen die je voor je klanten maakt – in principe elke wijnmakerij de uitdaging zou moeten aangaan om na te denken over wat goed is voor de planeet.”

Château Bel-Air - Puisseguin Saint-Emilion (€ 17,95)

Donker kersenrood van kleur. Volop gekonfijt rood fruit in de geur, aangevuld met discrete rook- en toastaroma’s. De aanzet is zijdezacht met versmolten tannines en een goede concentratie. De finale is gul, fris en bijzonder aangenaam, met nuances van drop en bosvruchtjes.

Mijn eerste bezoek aan Clos Rougeard herinner ik me nog maar al te goed. Ergens halverwege de jaren negentig maakte ik kennis met Nady Foucault in de koele, kalkachtige kelders van het domein, gelegen in Chacé, net onder Saumur in het Loire-gebied. In mijn beste Frans vroeg ik of we Engels konden spreken, waarop Nady riep: “Vous êtes en France, parlez français!” De toon was gezet. Mijn negen jaar Franse les werd vervolgens danig op de proef gesteld en met zijn grote snor toverde Nady een triomfantelijke glimlach op zijn gezicht.

Dat eerste bezoek was legendarisch: nog nooit had ik zo’n intense expressie van cabernet franc en chenin blanc beleefd. Terroir en eigenzinnigheid tegelijk, en o zo verrukkelijk. Nady en zijn broer Charly kregen het voor elkaar om zelfs de moeilijkste jaargangen om te toveren in verrukkelijke wijnen, waarin hun hele ziel en zaligheid tot uitdrukking werd gebracht.

Elk jaar reisde ik af naar Chacé om de kelders van het domein te bezoeken. Het duurde uiteindelijk acht jaar voordat we de eerste flessen Clos Rougeard mochten kopen. Toen we die briljante wijn eindelijk binnen hadden, was in eerste instantie niemand geïnteresseerd. Cabernet Franc uit de Loire, nee, dat was niet hip toentertijd. Maar vandaag de dag wordt er om elke fles gevochten en worden er internationaal astronomische bedragen voor betaald. Als je goed zoekt en navraagt in de winkels, kun je misschien nog hier en daar een enkele fles tegen een normale prijs bemachtigen. Deelnemen aan de voorintekening bij je dichtstbijzijnde winkel wil ook nog wel eens helpen.

In 2015 overleed Charly en het mythische domein werd door Nady verkocht aan Martin en Olivier Bouygues, o.a. eigenaars van Château Montrose in Saint-Estèphe. Maar wees gerust, Jacques Antoine staat aan het roer van Clos Rougeard. Hij werkt al sinds 2005 als consultant op het domein en de expressie is gebleven!

Pagina:
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. ...
  7. 50
{{var product.name}} is toegevoegd aan de bestelling.

Verder winkelen
Naar kassa en afrekenen